06.02.2012 12:05 K2 Góra pochłonęła kolejna ofiarę. Pisząc 2 lutego o odmrożeniach Vitalija Gorelika snułem przypuszczenie, że wezwany lot ewekuacyjnego helikoptera, "może ze wzgl. na pogodę, odbyć się nawet i za parę dni." Helikopter już nie zdąży. Vitalij zmarł dzisiaj o 11:30 czasu pakistańskiego. Szok. Tym większy, że miało to miejsce w bazie licznej i dobrze wyposażonej wyprawy. Częścią tego co robimy, zawsze jest obecność/możliość śmierci. Ale zazwyczaj niebezpieczeństwo kojażymy ze wspinaczką, a bazę z bezpieczeństwem. Ta tragedia boleśnie przypomina, że góry wysokie nie są bezpiecznym miejscem, nie mają dla nikogo taryfy ulgowej. Wyrazy współczucia dla Rodziny Vitalija, i kolegów, którzy podjęli właśnie decyzję o zakończeniu wyprawy.

 06.02.2012 11:30 Nanga Parbat Konsultacje z "czarodziejem od pogody" były na tyle pomyślne, że Denis z Simone podjęli próbę ataku dziś tj. w poniedziałek. Niestety, a w zasadzie na całe szczęście, próba zakończyła się na wysokości wejścia do kuluaru w okolicy c1 polskiej grupy. Potwierdziły się wczorajsze moje obawy o zagrożenie lawinowe. Piszę "na całe szczęście" nie tyle z satysfakcją, iż "wyszło na moje", co z uznaniewm dla ich profesjonalizmu. Ostatnie 10 dni, to najdłuższy na tej wyprawie okres wyczekiwania i to o tyle trudnego, że do rozegrania pozostał im już tylko "atak szczytowy". Łatwo o niecierpliwość, popełnienie falstartu, czy wyjście poza wcześniej wyznaczone granice bezpieczeństwa. Tym bazdziej "czapki z głów" za decyzję o odwrocie. Tu, jak nigdzie indziej, poznać "starych wyjadaczy". Przeczekiwanie w obozach, zwłaszcza w realiach zimy, przetrzebiło by zapasy gazu jedzenia i co ważniewjsze sił.

05.02.2012 09:00 Nanga Parbat Nie wiem jeszcze jaki efekt przyniosły konsyltacje z K. Gablem. Lada chwila pewnie dowiemy się, czy Denis z Simone zdecydowali się wyjść już dzisiaj. W porognozach jakimi dysponuję w tej chwili, czwartek 9 lutego nadaje się na "summith day" ale... Może przerażać wiatr. Nad samym wierzchołkiem duje dziś ponad 100km/h. Pojutrze wiatr zacznie zdecydowanie cichnąć i najsłabszy będzie właśnie we czwartek. Co innego budzi mój niepokój.  Dzisiejszej nocy miał tam miejsce jeszcze spory opad. Biorąc pod uwagę, iż w poprzednich wyjściach przy podobnych opadach, zespół dla bezpieczeństwa pauzował jeden dzień - ze wzgl. na konieczność przechodzenia u wylotu kuluaru" - mam nadzieję, że i tym razem tak się stanie. Jeśli wyruszyliby jutro (w poniedz) od razu do c2, to czwartek nadal mógłby być dniem ataku. Ale i tak sytuacja będzie przypominać tę sprzed roku z G2. Bo w piątek 10 lutego wiatr "przyspieszy".

04.02.2012 15:00 Polacy, zarówno ci z "Japońskiego Kuluaru" na G1, jak i działający na drodze Kinshofera na Nandze Parbat już wczoraj schronili się w bazach. Załamanie w rejonie Baltoro ma potrwać do 8 lutego. Denis nadal ma nadzieję, że już jutro wystartuje z Simone do parodniowego szturmu, ale ja, zarówno w dzisiejszych zdjęciach z bazy, a co gorsza w prognozach na najbliższe dni, nie znajduję na to potwierdzenia. Dlatego z niecierpliwością czekam jutrzejszego ranka i najświeższych prognoz. 

03.02.2012 19:30 G1 Prognozy, które wieściły załamanie już od nocy z 2 na 3 lutego (z każda chwilą wznmagający się wiatr i opady) znajdują potwierdzenie w doniesieniach z bazy Rosjan. Jak na razie nie znany jest termin lotu, mającego na celu  ewakuację odmrożonego Vitalija. Prawie wszystkie ekipy przedwczoraj i wczoraj raportowały o zejściu do baz i przygotowaniach na nadejście sztormu. Niestety barak takich wiadomości od działających na G1 Polaków. Mam nadzieję, że to tylko: albo problemy techniczne, abo przejaw "specyficznej polityki informacyjnej", korej już wcześniej pisałem. Niezmiennie trzymam kciuki, za rychłą wiadomość, że ekipa przeczekuje nawałnicę w bazie.

02.02.2012 15:30 K2 Nadchodząc dni "przeczekiwania sztormu" będą okazją do podsumowań, o które pokuszę się już wkrótce. Teraz jednak krótka, ale wiele mówiąca informacja. Rosjanie, gdy idzie o zdobytą dotyczczas wysokość - wiodący tej zimy prym, muszą zapłacić Górze kolejną daninę. Właśnie został wezwany helikopter, choć ze wzgl. na pogodę, lot może odbyć się nawet i za parę dni. Vitalij Gorelik (Novosybirsk) w ostatnim wyściu 28-31 stycznia za przekroczenie zimą 7tys. zapłacił odmrożeniami w obu dłoniach.

 02.02.2012 06:00  Sztorm! Ze smutkiem muszę napisać - nie myliło mnie przeczucie co do opadów na Nandze Parbat.  Przeglądam właśnie najświeższe prognozy - już dzisiejszej nocy sypnie i to zdecydowanie więcej niż na K2 i G1. Niestety zmiany dotyczą też wiatru. Wygląda na to, że niż postanowił zrobić sobie nad Nangą przystanek. Nad samym szczytem, porównując z tym co będzie się działo np. na K2, powieje mocniej i dłużej. Inna rzecz, że usytuowanie bazy pod flanką Diamir, daje większą osłonę przed zakusami wiatr niż w bazach w rejonie Baltoro. Wszystkim życzę cierpliwości, bo o ile ważną częścią himalaizmu jest: oczekiwanie; o tyle w wersji zimowej - jest to już "SZTUKA przeczekiwania".

01.02.2012 06:00  Nadciąga Sztorm. Choć wyprawy donoszą o postępach: na K2 przekroczono 7 tys. i tylko ""ciut" brakuje Rosjanom do założenia obozu 3, a na G1 obie grupy przekroczyły 6200m; to nadciąga sztorm. Wszystkie prognozy zgodnie wieszczą załamanie: opady z potężnym wiatrem, ale niejednoznacznie wyznaczają początek tego kataklizmu. W/g grup posługujących się prognozą K.Gabla będzie to miało miejsce od 4 do 7 lub 8 lutego. Niestety oglądam właśnie prognozę, w której początek opadów i narastanie wiatru zacznie się już nocą z 2 na 3 lutego. Niezależnie od tego kiedy nadciągnie "złe" mam nadzieję, że wszystkie zespoły na czas schronią się w bazie.

Obszar złej pogody będzie na tyle duży, że obejmie i Nangę Parbat, gdzie Denis z Simone myślą już o szturmie, ale niepogoda nad Nangą wydaje się być ogonem niżu, więc  wiatr powinien być znacznie mniejszy niż ten nadciągający nad Baltoro. Co do opadów, prognoza nie wieszczy ich zbyt dużo, ale nauczony doświadczeniem tamtejszej zimy, temu akurat nie do końca bym wierzył.

27.01.2012 06:00  Gasherbrum 1 Góra jest areną swoistego wyścigu dwóch niezależnych wypraw: polskiej pod komendą A.Hajzera, i międzynarodowej której szefuje Gerfried Goeschl.

26.01.2012 06:00 K2 Rosjanie Gdy pierwszy raz, bodaj jesienią 2008r, usłyszałem że Vitia Kozlov zbiera ekipę na zimowe K2 i że będzie to mniej więcej ten sam skład i ten sam styl co na "północnej ścianie Everestu" czy "zachodniej K2" - aż jęknąłem. Z Wiktorem szedłem w karawanie i dzieliłem bazę pod K2 w 2006r, byliśmy też po sąsiedzku w tym samym miejscu w 2007r. Mówią o nim "rosyjski Zawada" i pomijając kwestię różnic kulturowej mentalności (osobowości pewnie również - Zawady nie miałem okazji poznać osobiście), gdy idzie o zmysł logistyczno-organizacyjny i rozmach projektów to na pewno porównanie jest jak najbardziej zasłużone.

Skład: Pierwotna plotka mówiła o całej ekipie z 2007r. Gdy więc ostatecznie wspinaczy pojechała mniej więcej połowa skomentowałem to przyjacielowi: "zdaje się, że Rosjanie postanowili dać jakieś szanse górze:)". Ponieważ Kozlov, podobnie jak Zawada, od pewnego momentu świadomie zrezygnował z osobistych ambicji wspinaczkowych i "rządzi z bazy" - zdecydoweanym liderem grupy wspinaczkowej jest A.Bolotov. Po 2007r i poźniejszeych spotkaniach na Gasherbrumach mam o nim jak najlepsze zdanie. Ale nie można nie zauważyć I. Tuchvatulina, z którym od wielu lat serdecznie się kumplujemy, a który jest w rosyjskim środowisku postrzegany jako specjalista od zimy. Ma na swym koncie m.innymi pierwsze zimowe przejście słynej ściany Ak-su. Jest też jedynym w tej grupie znającym realia zimy w Karakkorum - był z nami w 2002/2003 na polskiej wyprawie na K2. Reszta to mieszanka młodości z doświadczeniem. By wymienić choćby .ich przesympatycznego wspinającego się lekarza E.Winogradskego. Chwalił się kiedyś przed de mną, że "jest półkrwi Polakiem, bo ojciec idąc spod Lenino zostawił tam narzeczoną i potem po Berlinie do niej wrócił".

Droga: już dawno zadeklarowali, że pójdą "drogą Basków". Zdaje się, że w ostatniej dekadzie odebrała ona drodze pierwszych zdobywców "Żebru Abruzzich" miano "klasyka na K2". Natomiast wielu sprawozdawców bądź przeoczyło, bądź nie uwierzyło, że Rosjanie gdzieś około 7600m, chcą przetrawersować "w lewo" czyli na zachód i dalej podążać do szczytu górną częścią do dziś niepowtórzonej i bodaj nawet nie atakowanej drogi Kukuczka-Piotrowski!. Mieli by do pokonania półsiepowy żleb i dwustumetrową barierę skalną broniącą wyjścia na podszczytowe pola. Najtrudniejsze 20m tej bariery zajęło Jurkowi, idącemu na pierwszego, bodaj 7 godzin. Jak potem pisał, gdy ją pokonywał nie poczuł, że z wysiłku się zsikał i wielokrotnie był na granicy utraty przytomności. Wycenił ten odcinek na "solidne tatrzańskie V" i twierdził, że nigdy przedtem i potem tak wysoko nie musiał pokonywać czegoś tak trudnego. Czyżby Rosjanie się przejęzyczyli? A może ułańska/słowiańska fantazja... Mimo wszystko sądze, że to pokłosie wspinaczki z 2007r na "Zachodniej Ścianie" i rosyjski pragmatyzm. Wtedy na " Zachodniej" szokiem dla Rosjan było, że najzacieklej broniły się nie piony i przwieszenia osławionej "beczki", ale stosunkowo połogi - za to otwarty na wiatr teren powyżej ściany. Paradoksalnie: gdy wiatry nie dawały nam, wspinającym się wtedy na "Żebrze" i "Baskach" żadnych szans, z niedowierzaniem słuchaliśmy, że Rosjanie mozolnie dzień za dniem "na pionowym zachodniem urwisku dokładają kolejne 100m poręczy" . Patrzyliśmy na nich jak na nad-ludzi do chwili, kiedy powyżej 8150m opuścili ścianę i... wiatry potraktowały ich już bez taryfy ulgowej. Nie byli w stanie dotrzeć do szczytu w pierwszym ataku z obozu na 8100m i po odpoczynku w bazie musieli założyć jeszcze jeden na 8500m (do dziś jest to rekord spania na tej górze!). Sądzę, że to co na pierwszy rzut oka wyglądałoby na "szaleńczą, by nie powiedzieć samobójczą próbę", to wynik odrobionej lekcji domowej z ich 2007r i naszych polskich dwóch zim 1986/87 i 2002/03.

Wtedy zdecydowanie to wiar rozdawał karty, więc nie dziwi mnie, że idąc żlebem i znacznie trudniejszą teechnicznie ścianą moment wyjścia na otwarte pola chcą "odwlec" jak najwyżej. Podczas gdy na "Baskach" moc wiatrów czuje się od 7600-7700 a po wyjściu na Ramię 7900m nie ma już niczego dla osłony, to górna część drogi Kukuczka-Piotrowski daje szanse opóźnienia tego, aż do 8250m czy nawet wyżej. Ceną za to jest pokonanie "ścianki Kukuczki", ale liczny i silny skład Rosjan daje na to szanse. Jurek z Tadkiem idąc ten odcinek jak sam mówił "quasi alpejsko" mieli wszystkiego, oprócz siebie oczywiście, 2 x40m liny, 2 haki i bodaj parę śrub. "Pozyviom- uvidim"

Góra postaniwiła wyrównać szanse: Rosjanmie podali właśnie wiadomość, że helikopter ewekuował, pochodzącego z Irkucka, najmłodszego uczestnika wyprawya Vladimira Belousa, który podczas dramatycznych wydarzeń w obozie 1 (churagan rozszarpał nocą namiot, gdy przebywała w nim trójka Bolotova) nabawił się odmrożen II stopnia w czterech palcach obu rąk. 

25.01.2012 06:00 Nanga Parbat  Denis & Simone Mamy już trzecią dekadę stycznia i warto pokusić się o podsumowanie/porównanie z analogiczną akcją sprzed roku na Gasherbrumie2. Przy mniej więcej takiej samej liczbie wyjść ponad bazę, zespół teraz osiągnął 5800m ale spał na zaledwie 5500m, to kilometr mniej niż przed rokiem. Wtedy, na górze łatwiejszej niż Nanga i na drodze klasycznej, chłopcy porwali się na szaleństwo ataku przy niepełnej aklimatyzacji w pierwsze nadarzające się okno i jak potem zgodnie przyznały wszystkie przebywające wtedy w Karakkorum ekipy, ta pokerowa zagrywka opłaciła się, bo "okno" z początku lutego było najlepszym i najdłuższym wypogodzeniem w całym tamym zimowym sezonie. Poprzednie "szaleństwo" poprzedzone było aklimatyzacją na 6-tysięczniku. Ponadto rozgrywało się na drodze którą znali i na której można było spodziewać się pozostałości po lecie (choćby dla orientacji w złej pogodzie), stąd łatwiej było podjąć decyzję, która wydawała się naruszać standarty bezpiecznej akimatyzacji. Nie sądzę, by bez jakiejś ponadnaturalnej interwencji niebios (typu: "6 dni w miarę bezwietrznej pogody w jednym kawałku") teraz na nowym, więc nieznany, a dodatkowo w górnej częśći eksponowanym na wiatr terenie, dało się coś takiego powtórzyć. Tym bardziej, że nie było wcześniejszej podobnej do tej sprzed roku aklimatyzacji. W mojej opinii chłopcy w następnym wyjściu powalczą o "jak najwyższy nocleg" - mile widziane byłyby okolice 6800-7000m i wtedy szturm (a i ten też pewnie z co najmiej jednym biwakiem gdzieś około głownej grani) rozegrałby się nie wcześniej jak w ewentualnym kolejnym oknie - po solidnym wypoczynku. Pytanie czy w lutym będą dwa na tyle długie "okna". Gorąco trzymam za to kciuki!

14.09.2011 w wieku 81lat zmarł Walter Bonatti. Nigdy nie stanął na szczycie K2, ale historia "niesienia tlenu na atak" jest ważną częścią legendy Góry Gór. Pamiętam, jak w 2006r. będąc pierwszy raz na Ramieniu K2 (8000m) oglądałem tamto miejsce i wiszący nade mną "bottleneck" oczyma jego ksiązki. "Moje Góry" Bonattiego przeczytałem bodaj tyle razy, ile "Mój pionowt świat" J.Kukuczki. Książka sprzed półwiecza - styl, którym nikt od dawna już o górach nie pisze - biorę ją kolejny raz do ręki, chłonę świerzość. [']

10.08.2011 06:26 Ktos w kraju pamieta, że dziś mija 25 lat, jak w przeddzień swoich 33-cich urodzin na K2 zginęła MROWKA. Jej walka w tamtym huraganie dla wielu zmieniła pojęcie o kobietach w górach najwyższych.